Ang gelidity ng kapitalismo

Ang kapitalismo, sa pagiging mapagkumpitensya nito o sa kinakalkula na kooperasyon, ay tumututol sa pag-ibig na kusang kooperasyon

Naiintindihan ng kapitalistang kaisipan ang kumpetisyon, hindi ang pakikipagtulungan. Sa kompetisyon, ang iyong kaligayahan at kaligayahan ng mga kalaban ay sumalungat, sila ay karibal: ang isang mananalo kung ano ang natalo ng iba at natalo kung ano ang iba pang mga panalo, dahil kung ano ang sa iyo ay hindi maiiwasang hindi mula sa iba at kung ano ang mula sa iba pang hindi maiiwasang hindi sa iyo Ang pagbubukod ay pamantayan. Ang posisyon na dapat gawin ay ang pagtatanggol, sapagkat ang iba pa ay ang nagtatakda ng aming limitasyon at binabawasan ito: ito ay isang potensyal na kaaway. Ang pagnanakaw ay ang pinakamalaking krimen at ang sinumang indibidwal ay maaaring magnanakaw.

Ngunit ang laro ng pag-ibig ay ibang-iba: ang isang mananalo kung ano ang kinikita ng minamahal at nawala kung ano ang natalo ng minamahal, ang mga kagalakan at kalungkutan ay ibinahagi at nanirahan sa isang laman, o isang espiritu ng cohabiting sa maraming katawan. Kung masaya ka, masaya ako; Kung malungkot ka, malungkot ako. Ito ay pag-ibig at pagsasama ay ang likas na katangian nito. Ang posisyon na dapat makuha ay ang pagbubukas ng puso, dibdib at mga kamay, dahil ang iba ay isang kaibig-ibig na bahagi sa atin at pinalawak ang ating mga kapangyarihan na lampas sa ating mga indibidwal na limitasyon: siya ay isang kaibigan. Ang pagkabukas-palad ay ang pinakadakilang kabutihan at ang sinumang nilalang ay nasisiyahan sa kawanggawa na hindi nagtatakda ng mga presyo, namuno o nagbawas.

Ngunit tumugon sila na ang kapitalismo ay kooperasyon. Oo, ang pakikipagtulungan na ipinakita nila sa kanilang mga aksyon ay kinakalkula, nauna at pinagsama para sa kanilang sariling pakinabang. Alam ng isa kung bakit, bakit, paano, magkano at hindi tumitigil na maging "ako." Usufruct├║a sa mga kooperasyon. Nagbibigay ito sapagkat inaasahan na makatanggap ito bilang kapalit: ang pag-asang makatanggap at magbigay ayon sa pagtanggap ay mga milyahe. Kung gagawin mo ito, pagkatapos gawin ko ito: lahat ay pinagsama sa pamamagitan ng mga kondisyon. Ang lahat ay may kondisyon. Ang pag-ibig ay hindi maaaring lumago sa isang interesadong lupain.

Ang laro ng pag-ibig ay naiiba: ang pakikipagtulungan ay kusang, agarang, sa koordinasyon sa natitira at para sa karaniwang pakinabang. Gumagana ito tulad ng isang nagkakaisa at malusog na katawan: lahat ay nag-aalaga sa lahat at agad na umaasa sa lahat, dahil ang mga miyembro ng katawan ay kumikilos sa koordinasyon sa bawat isa. Hindi mo alam kung bakit, bakit, paano o kung magkano ang kikitain mo, ngunit tangkilikin ang unyon at maunawaan sa iyong puso, itigil na maging isang radikal na hiwalay na "I" at samakatuwid ang iyong buhay ay tumindi at pinayaman. Hindi ito nakikinabang sa mga kooperasyon, ngunit ang anumang posibleng usufruct ay hindi hihigit sa isang pretext upang makipagtulungan at manatiling nagkakaisa. Nagbibigay siya nang hindi inaasahan na makakatanggap ng anupamang ibigay sa pagbabalik: sapagkat kung bibigyan niya ng kaligayahan, nakakaranas siya ng kaligayahan, natatanggap niya sa iba pang kaligayahang ibinibigay sa kanya, sapagkat siya at ang iba ay nagkakaisa sa kanyang pakiramdam. Ang pagtanggap ay walang kabuluhan sa pagbibigay at hindi isang kasunod na gantimpala sa labas nito. Walang mga kondisyon, tanging ang kalayaan na ibinigay ng pag-ibig at gratuitousness, na hindi nararapat, dahil mula sa sandaling pag-usapan ang merito, ang nararapat ay nararapat dahil sa interes. Ang pag-ibig ay hindi makasarili. At ito ay hindi patas sa kanyang mga regalo, ngunit napaka patas, ngunit ang mga hindi nakikilahok dito ay hindi nauunawaan ang kalikasan nito. Sa pag-ibig walang pinagsama. Dahil ito ay walang pasubali, pinipilit ang isang lupa para sa kumpletong seguridad at kumpiyansa, upang isara ang iyong mga mata at matulog nang mapayapa nang hindi napapansin ang anuman.

Facebook: Sofia Tudela Gasta├▒eta